Rozmiarom liniowym rzędu setnych części milimetra na kliszy. Można je jednak znacznie powiększyć, zachowując kalibrację, a przy wielokrotnej ekspozycji nierównomierności rozmytego obrazu znoszą się, co pozwala wyznaczyć jego środek. Od początku lat pięćdziesiątych General Catalogue oraz niemiecka seria wyjątkowo precyzyjnych, lecz mniej obszernych Fundamental Katalogs (FK podawały odległości i ruchy własne dla tysięcy gwiazd, z dokładnością, która w latach osiemdziesiątych dochodziła do 200 milisekund łuku. Zastąpienie ziarenek srebra na kliszy fotograficznej detektorami CCD pozwoliło jeszcze bardziej zmniejszyć błąd pomiaru pozycji, aż do 20 milisekund łuku. Dzięki wprowadzeniu tych nowoczesnych urządzeń wykorzystujących mozaikę mikroskopijnych fotoczułych elementów można było wiarygodnie wyznaczać odległości gwiazd rzędu.